O školi

Istorijski osvrt

U turskim izvorima Batočina se prvi put pominje 1476. godine, kada je ponikla kao putna stanica na Carigradskom drumu. Zahvaljujući putu na kome se nalazila u vreme Turske vladavine postaje značajno naselje, koje je i sedište Lepeničke nahije. U prvom popisu 1476. godine selo Batočina imala je 25 kuća. U sledećih dvesta godina, kada se u Lepenici, ” nije ni odžak zadimio niti je petao zapevao “, ceo kraj oko carigradskog druma je ostao po legendi raseljen, a po zapisima pust i neobrađen, gde je počela da buja šuma. Šume su zahvatile celu Šumadiju. U vreme austrijsko – turskih ratova Batočina je u dva maha bila pod austrijskom vlašću od 1689. do 1690. i od 1718. do 1739. godine.Beograskim mirom 1739. godine u severnoj Srbiji ponovo je zavedena turska uprava. U Batočini su se vratili Turci, koji su zaveli mnoge kontribucije i globe tako da je narod ” naučio da jede i nesoljen hleb “. Povratak Turaka doneo je pored osvete i još veće namete. Kada je buknuo prvi srpski ustanak 1804. godine, ustanici na čelu sa Karađorđem pohitali su da ovladaju glavnim putevima. Tako je Batočina, kao raskrsnica važnih puteva, morala biti odmah oslobođena od dahijske posade.Karađorđe je oslobodio Batočinu od Turaka 25. marta 1804. godine. Ovom pobedom Batočina i sela oko nje su bila očišćena od Turaka a hanovi i džamije spaljeni. Posle vojničkog sloma prvog srpskog ustanka 1813. godine Turci se ponovo vraćaju u Batočinu i nastavljaju sa pljačkom i terorom. Batočina je konačno oslobođena od turskog ropstva u drugom srpskom ustanku 1815. godine.U Batočini knez Miloš podiže svoj konak, pošto je često putovao iz Kragujevca u Požarevac i obratno. Taj konak je služio i kao upravna zgrada za šumu Rogot. Konak je 1861. godine ustupljen za školu. Ranije 1836. godine postojala je škola u Batočini koja je imala 8 učenika. Kroz ovaj kraj 1840. godine je prošao major Stjepan Rakićević beležeći o učiteljima sledeće: ” Učitelji su emigranti o dobijaju platu u naturi od roditelja. Škole su od drveta, građene sa prozorima od hartije, a uz to su male. Za školovanje dovojčica niko se ne brine i retko koja devojka zna da čita.” Batočina je proglašena za varošicu 1878. godine, i imala je 1447 stanovnika. Devedesetih godina 19. veka u Batočini se otvara ženska škola, a interesantno je da je batočinska osnovna škola bila podeljena na seosku i barošku školu, iako su bile u istoj zgradi. Batočina je bila i poprište mnogih bitaka u balkanskim ratovima i prvom svetskom ratu. Batočina je bila privredno ojačala između prvoh i drugog svetskog rata. U aprilskom ratu nemačke trupe su zauzele Batočinu 11. aprila 1941. godine. Batočina je oslobođena 14. oktobra 1944. godine.

Geografski osvrt

Opština Batočina, s obzirom na svoj geografski položaj, političku i kulturnu istoriju, predtavlja veoma interesantnu teritorijalnu celinu. Opština Batočina pripada regionu Šumadija i Pomoravlje, odnosno subregionu Šumadija. Obuhvata sledeća naselja : Batočina, Badnjevac, Brzan, Gradac, Dobrovodica, Žirovnica, Kijevo, Milatovac, Nikšić, Prnjavor i Crni Kao. Batočina se prostire s leve i desne pritoke reke Lepenice, pod Straževicom ( 358 m ). Na teritoriji Opštine ima 2900 hektara obradivog zemljišta. Ceo ovaj predeo predstavlja preplitanje zemljoradnje i voćarstva, ratarstva i delimično stočarstva. Pogone saobraćajne veze i železnički čvor omogućavaju intenzivan razvoj trgovinske delatnosti. Naselja na teritoriji Opštine Batočina celom svojom dužinom nalaze se u području koje gravitira u privrednom pogledu Kragujevcu. Međutim železnički čvor Lapovo i autoput Beograd – Niš omogućava batočinskom kraju daleko razgranatije trgovinske i tržišno – ekonomske odnose sa ćirim gravitacionim područjem prema Beogradu i duž doline velike Morave. Oblast Opštine Batočina nalazi se geografski u Šumadiji koja predstavlja jezgro srednje Srbije. Konfiguracija zemljišta, odnosno reljef i građa, klima, hidrografija, vrsta zemljišta i rudno bogatstvo čine prirodnu osnovu na kojoj se odvija i u znatnoj meri uslovljava, ukupan ekonomski razvoj ovog kraja. Na teritoriji opštine Batočina nalaze se bogata arheološka nalazišta: ostaci rimskog naselja, Staro selo, Crkvina, ostaci starog grada na Jerininom brdu i Džidovsko groblje.

Izdvojena odeljenja